14' lük

Kaç denemde çıkartılmış bu can bedenden
Beden arşa yükselmiş bıkmış artık emekten
Posası ardında kalır damlamaz elekten
Yürek kırılır, ritim atar artık felekten.

Aziz dua eder mabedinde ta yürekten
Birileri elbette duyar yüce cennetten
Çileler dolar artık, medet bekler melekten
Melek gelir aniden korku gider Azizden.

Sevgi saygı kalmamış duygularla oynanmış
Bir varmış bir yokmuş yalanlarla uyutulmuş
Menfaat dağının ortasında cennet yanmış
Dünyanın kuralı buymuş herkes buna uymuş.

Bahçemde umut tohumları aşk ile yanar
Közünde ağıt, yürekler meşk ile dağlanır
Üzerine biraz zılgıt, şarapla harlanır
Günahkar gelir bir anlam veremez, zorlanır.

Eldebran açar, seyyah üzerine basmaz
Şeytan sunar fesatlığını, eller koparmaz
Takıntılar korkutuldu, yürek aldırmaz
Yari olmadan bu diyarlarda güneş doğmaz.

Bu yabanda bir çocuk kalır, gözleri viran
Ekilmiştir körpeliğine korku, şer hicran
Etrafı sarmalanmış acımasız, ker tırpan
Melekler gökten iner kanatları zer meyan.

Elemler kederler gelir, nefsi ister ikrar
Olurdu Talip, can kalmamıştı, katıksız har
Bilirdi hiç dönülmezdi bu yollardan tekrar
Pir şah derdi, kul secde eder ve gönül ağlar.

Eridikçe içimde hatıralar, yanlızım
Yıllardır ararım seni, derindedir sızım
Düştüm yollara haykırdım seni, rüyam nazım
Bir gün elbet dedim, vaz geçmedim buydu farzım.

Aşkı sen bilirsin ama maruz kalan kalbin
Hep sonunda ortada kalıp ağlayan sendin
Tektin, yektin engelleyemedin yoktu yetkin
Farkındasın aşk acıdır, sonu ağır hazin.

Eşlik ederken yükü bindirmeyen makbuldur
Eylemez kelam, ruhun sonuçlara kabuldur
Daha kaç sefer öleceksin, valla meçhuldur
Bir gün diyeceksin bu da benden sondur.

12 Şubat 2009, Cihangir